پس فردا

توجه: این وبلاگ نماینده NA نبوده و فقط بازگوکننده نظرات شخصی است.

برای دیدن عکس هایی زیبا از انجمن معتادان گمنام NA اینجا کلیک کنید

برای دانلود کتاب چگونگی عملکرد با فرمتهای مختلف اینجا کلیک کنید

انجمن معتادان گمنام تنها راهیست که بشر امروزی برای غلبه بر “بیماری اعتیاد” پیدا کرده. اگر به این مقوله علاقمندید یا خودتان از این بیماری در عذاب هستید به شما توصیه میکنم حتما این مقاله را بخوانید و اگر اطلاعات بیشتری خواستید با ایمیل من تماس بگیرید

او باید حرف بزند. برای این جمعی كه همگی درد مشترك دارنداز رنج ها، سختی ها، شادمانی ها و نگرانی هایش در این یك سال بگوید، یك سالی كه در آن به گفته خودش «نه دوباره كه برای اولین بار متولد شدم». در این جمع انگار هیچ نیازی به گفتن نیست. همگی حتی با كوچكترین اشاره حرف های همدیگر را می فهمند. او می گوید: «تنها جایی كه سرم را بالا گرفتم و بدون احساس شرم، بدون اینكه نگران پیش فرض ها و هزار و یك جور فكر دیگر باشم گفتم من یك معتادم كنار دوستانم در این گروه بود. جایی كه همه می فهمیدند كه اعتیاد یك بیماری است.»

گروه های NA اعتیاد را به عنوان یك بیماری پیشرفته كه اثرات آن بر روی تمام زندگی معتاد از نظر جسمی، ذهنی، احساسی و روحی مشاهده می شود تعریف می كنند. از نظر این گروه معتاد كسی است كه زندگی می كند برای مصرف و مصرف می كند برای زندگی. به زبان خیلی ساده یك معتاد كسی است كه زندگی اش تحت اختیار مواد مخدر است. یك معتاد از یك بیماری سه بعدی جسم، روح و روان در عذاب است. با این حال NA هیچ راهكاری برای ترك فیزیكی ندارد.

هر معتادی می تواند به وسیله یكی از روش های شناخته شده یا با معرفی آنها به یكی از كمپ های ترك اعتیاد به ترك فیزیكی بپردازد. هدف اصلی NA ایجاد تغییرهای رفتاری و كار كردن روی باورهای شخص معتاد برای در ترك نگه داشتن اوست. اصلی ترین مشكل معتادان بعد از ترك فیزیكی احساس ناامنی، پوچی و خلاء ناشی از ترك مواد مخدر است. NA به وسیله كمك درمانی یك معتاد به معتاد دیگر و در اختیار گذاشتن تجربه ها سعی در پر كردن این خلٲها دارد. نشست های منظم كه به وسیله گروه های NA تدارك دیده می شود پایه اصلی عضویت در NA است. در این نشست ها سعی و كوشش در انتقال تجربیات و ایجاد ارتباط نزدیك با معتادان است. تفاوت این گروه با گروه های دیگر در كوشش ویژه آن در برقراری یك شبكه دوستی از گروه هایی است كه همدیگر را دوطرفه حمایت می كنند. به نظر NA بیماری اعتیاد می‌تواند در طول برنامه دوازده قدمی NA متوقف شده و بهبود یابد. در این دوازده قدم هیچ اشاره ای به استفاده از دارو نمی‌شود. این قدم ها با انتقال تجربیات روحانی و ارتباط برقرار كردن با «قدرت برتر» و تحت تاثیر قرار دادن عقده های روحی و روانی به بهبود معتاد كمك می كنند. علائم بیماری اعتیاد شامل عقده های روحی، اضطراب و ترس های درونی است. معتادان اغلب برای اولین بار زمانی وارد NA می شوند كه به انتهای «امید زندگی» خود رسیده اند. وقتی كه كاملا احساس بی برنامگی، پوچی، سستی و تخریب شدگی می كنند. احساسی كه تلخ تر از زندگی در زندان و حتی مرگ است. استفاده از مواد مخدر و وابستگی افراطی به آن بسیاری از معتادان را به قهقرا و آرزوی «لحظه ای پاكی» می رساند، چیزی كه می تواند آنها را به زندگی جدیدی راهنمایی كند. مهمترین عامل در پیوستن به برنامه بهبودی NA احساس ضعف و ناتوانی شخص در برابر مواد مخدر است به همین علت به شدت توصیه می شود تا زمانی كه شخص معتاد خود به این باور نرسیده از اجبار وی در پیوستن به این گروه اجتناب شود. «انجمن جهاني معتادان گمنام» يكي از آنهاست كه دست كم 13 سال است در ايران فعاليت مي‌كند. براساس يك آمار غيررسمي اما مطمئن كه هفته گذشته از سوي اعضاي خدمتگزار آن اعلام شد كه اين انجمن 120 هزار معتاد در حال بهبودي را در اين مدت به عضويت خود درآورده و هر هفته به طور مرتب 6427 جلسه بهبودي را در نقاط مختلف كشور برپا مي‌كند. اين جلسات علاوه بر شهرهاي بزرگ و كوچك، در دور افتاده‌ترين نقاط و مناطق مرزي ايران نيز فعال هستند. (آدرس جلسات در پایان مقاله موجود است.)

تمام اعضاي اين انجمن يك روزي مصرف كننده مواد مخدر بوده‌اند و حالا با جمع شدن در كنار هم و استفاده از تجربيات يكديگر و نيز تحت آموزه‌هاي همين انجمن- قدم‌هاي 12 گانه معتادان گمنام- روز به روز بهبودي خود را دنبال مي‌كنند.

يك عضو كميته اطلاع رساني اين انجمن جهاني در خصوص نحوه شكل‌گيري آن اين گونه توضيح مي‌دهد: «انجمن معتادان گمنام» موسوم به –Narcotics Anonymous-NA فعاليت خود را حدود 50 سال پيش در خارج از ايران آغاز كرد و 13 سال پيش نيز دو ايراني ساكن در كانادا كه سلامتي خود را از طريق اين انجمن باز يافته بودند، پيام NA را از طريق مركز بازپروري قرچك وارد ايران كردند و به اين نحو NGO مورد نظر رسما فعاليت خود را در ايران آغاز كرد.»

به گفته وي؛ «معتادان گمنام، تشكيلاتي غير انتقاعي، بين‌المللي و انجمني برخاسته از بطن اجتماع مي‌باشد كه با هدف بهبودي معتادان در 116 كشور فعال است.»

اين انجمن تاكنون چندين همايش بزرگ را تحت عنوان «اتحاد» در ايران برگزار كرده است.

NA در ايران پس از 13 سال فعاليت به تازگي از سوي مسوولان انتظامي و امنيتي ايران به رسميت شناخته شده است. گفته شده هدف اصلي اين همايش شكرگزاري هزاران عضو NA به خاطر ثبت قانوني آن در ايران است.

بيماري اعتياد از نگاه NA

NA بر اين باور است كه بيماري اعتياد، صعب‌العلاج، مزمن، پيش‌رونده و حتي كشنده است. اما در عين حال مي‌توان آن را در يك نقطه متوقف و تحت كنترل درآورد.

از جمله شاخص‌هاي اصلي بيماري اعتياد ناآرامي، نارضايتي و ناسپاسي در ميان معتادان است. يك عضو NA مي‌گويد: «تنها مساله‌اي كه بيش از هر چيز ديگر باعث ناكامي مادر بهبودي مي‌شود موضع بي‌تفاوتي يا بي‌حوصلگي نسبت به اصول معنوي اين برنامه است. سه اصل ضروري معنوي؛ صداقت، روشن بيني و تمايل مي‌باشد. ما با درست داشتن اينها به سلامت به راه راست وارد شده‌ايم.

ما احساس مي‌كنيم كه برخورد ما با بيماري اعتياد، كاملا واقع بينانه است. هيچ چيز ارزش درماني كمك يك معتاد به معتاد ديگر را ندارد. ما معتقديم كه روش‌مان عملي است. زيرا يك معتاد بهتر از هر كس ديگر قادر است يك معتاد ديگر را درك و كمك كند. ما ايمان داريم كه هر چه زودتر با مشكلات اجتماعي روزمره خود روبه‌رو شويم به همان نسبت سريع‌تر مي‌توانيم تبديل به اعضاي قابل قبول، مسئول و سازنده اجتماع خود شويم.»

عجز در مقابل مواد مخدر

«ما در اين انجمن دريافتيم كه نمي‌توانيم مواد مخدر مصرف كنيم و زنده بمانيم. وقتي ما به عجز خود و عدم توانايي در اداره زندگي‌مان اقرار كنيم، دريچه بهبودي‌ را به روي خود باز كرده‌ايم. هيچ كس نمي‌توانست به ما بقبولاند كه ما معتاد بوده‌ايم. اين اقراري است كه ما بايد براي خودمان بكنيم. پليس و قضات دادگستري هيچ وقت نتوانستند آشكارا اين جمله را از زبان ما بشنوند كه ما يك معتاد هستيم

اين همه در حالي بود كه برخي بر طرد شدن از سوي اعضاي خانواده و همسرانمان و از دست دادن كارمان و هويت اجتماعي‌مان و مدام از طريق كسب درآمدهاي نامشروع، بي‌هدف در كوچه پس‌كوچه‌هاي مناطق جرم خيز مواد مخدر مصرف مي‌كرديم. ما به جايي رسيده بوديم كه مواد مخدر مصرف مي‌كرديم تا زندگي كنيم و زندگي مي‌كرديم تا مواد مخدر مصرف كنيم.

البته تعداد ديگري از ما نيز به اين مراحل هم نرسيده بودند اما در مقابل اداره زندگي خود و خانواده‌شان ناتوان شده بودند و به مرور اعتبار و وجهه اجتماعي و خانوادگي خود را از دست مي‌دادند. اينها را نيز از زبان يكي ديگر از اعضاي اين انجمن شنيديم.

معتاد كيست؟

همين عضو توضيحات خود را در مورد اين سوال كه معتاد كيست اين گونه بيان مي‌كند: «خيلي ساده است. معتاد زن يا مردي است كه زندگي‌اش را مواد مخدر كنترل كند ما كساني هستيم كه در چنگال يك بيماري مزمن و پيش‌رونده گرفتاريم و هميشه عاقبتي چون زندان، تيمارستان و مرگ در انتظارمان است.

ما به عنوان معتاد، كساني هستيم كه مصرف هر گونه ماده مخدري كه افكار و احساسات را تغيير دهد، در هر قسمت زندگي‌مان توليد اشكال مي‌كند. بيماري اعتياد به مراتب فراگيرتر از مصرف مواد مخدر است. بسياري از ما معتقديم كه اين بيماري مدت‌ها قبل از اولين بار مصرف، در ما وجود داشته است.

ما معتاد شدن را خودمان انتخاب نكرديم. ما از بيماري رنج مي‌بريم كه عوارض خود را به صورت رفتاري ضد اجتماعي نشان مي‌دهد و در نتيجه تشخيص، طبقه‌بندي و درمان آن بسيار دشوار است.

بيماري ما را از مردم جدا كرده بود و فقط در مواقع تهيه، مصرف و پيدا كردن مواد مخدر با ديگران در تماس بوديم.ما بدرفتار، كينه‌جو، خودخواه و خود محور بوده و با دنياي بيرون قطع‌ رابطه كرده بوديم. هر چيز كه براي‌مان كاملا آشنا نبود، غريبه و خطرناك مي‌نمود. اصلا زندگي‌مان در دوره اعتياد فعال در انزوا سپري شد.

وقتي با اعتياد ما به عنوان جرم و ضعف اخلاقي برخورد شد، ما سركش‌تر شده و بيشتر به كنج انزوا كشيده شديم. بعضي از اوقات نشئگي‌هاي‌مان حال خوبي داشت اما كارهايي كه بايد براي ادامه مصرف مي‌كرديم نشان دهنده وخامت اوضاع بود.

ما در چنگال بيماري خود اسير بوديم و مجبور مي‌شديم براي ادامه زندگي به هر كاري دست بزنيم. ما مردم را آلت دست خودمان قرار مي‌داديم و سعي‌مان اين بود كه همه چيز را در اطراف خود كنترل كنيم.ما بايد مواد مصرفي خود را به هر قيمتي تهيه مي‌كرديم. ترس و شكست به مرور زندگي‌مان را تسخير كرد.

ما امروز مي‌دانيم كه هرگز علاج نمي‌شويم و بيماري خود را تا آخر عمر با خود خواهيم داشت. اما با وجود داشتن اين بيماري بهبود پيدا مي‌كنيم و هر روز فرصت تازه‌اي به ما داده مي‌شود. در واقع ما، معتادان در حال بهبودي هستيم كه اگر از اصول روحاني NA منحرف شويم بار ديگر بيماري اعتياد ما فعال خواهد شد.»

***

از پشت پنجره يكي از همين جلسات كه در وسط پاركي در جنوب تهران تشكيل شده بود داخل سالني را نگاه مي‌كردم كه تعدادي معتاد در حال بهبودي دستهايشان را در هم گره كرده بودند و دعا مي‌خواندند.

در همين جا بود كه با آنها بيشتر آشنا شدم: «خداوند! آرامش عطا فرما تا بپذيرم آنچه را كه نمي‌توانم تغيير دهم. شهامتي كه تغيير دهم آنچه را كه مي‌توانم و دانشي كه تفاوت اين دو را بدانم. آمين»

لینک های مرتبط:

گزارشی از انجمن معتادان گمنام

آدرس جلسات کل ایران

منابع: همشهری آنلاین انجمن معتادان گمنام